Wpisy Autora

Emigracja kolonialna cz. 23

Wcześniejszy wpis – http://www.cisowska.com.pl/emigracja-kolonialna-cz-22/ Imperialna konferencja w Ottawie 1932 roku już zupełnie nie podnosi sprawy migracji dla bardzo prostej przyczyny. W 1931 bilans emigracyjny Wielkiej Brytanii okazał się ujemnym. W 1932 zaś Izba Gmin otrzymała petycję, podpisaną przez blisko 50.000 osób, zamieszkałych w Australii, a urodzonych w Wielkiej Brytanii, z prośbą o repatriację. Co do [&hellip

Czytaj dalej...

Emigracja kolonialna cz. 22

Wcześniejszy wpis – http://www.cisowska.com.pl/emigracja-kolonialna-cz-21/ W pierwszym z tych sprawozdań, w raporcie za 1927 rok Komitet wskazuje, że celem obecnej polityki emigracyjnej brytyjskiej jest racjonalna repartycja białej ludności w granicach imperium, a nie przejściowe i sporadyczne zaradzanie bezrobociu. Na 153.505 emigrantów, którzy porzucili w 1927 r. Wielką Brytanię, skorzystało z subwencji, udzielanych na mocy Empire Seltlement [&hellip

Czytaj dalej...

Emigracja kolonialna cz. 21

Wcześniejszy wpis – http://www.cisowska.com.pl/emigracja-kolonialna-cz-20/ Rok 1923 jest ostatnim przed wprowadzeniem poważnych restrykcji w imigracji do Stanów Zjednoczonych. W roku tym przybywa do Stanów ze wszech stron 751.050 imigrantów, podczas gdy w roku poprzednim wylądowało 381.167 osób, a następnego już tylko 354.770. Jest to ostatni wysiłek europejskiego, a w szczególe angielskiego emigranta, by dotrzeć do Stanów. [&hellip

Czytaj dalej...

Emigracja kolonialna cz. 20

Jak już zaznaczyłem, emigracja ku końcowi zeszłego stulecia zmniejsza się w ogóle. W pierwszym dziesięcioleciu przed wojną znowu rośnie na rzecz jednak przeważnie własnych koloni. W czasie wojny widzimy zupełnie zrozumiałą kontrakcję z zachowaniem nawet nieco powiększonego odsetku wychodźstwa do Stanów Zjednoczonych. Po wojnie emigracja rośnie, można powiedzieć, gwałtownie, szukając wyjścia z ciężkiego położenia w [&hellip

Czytaj dalej...

Emigracja kolonialna cz. 19

Właściwie powiedziawszy, udział rządu brytyjskiego w rozwoju czy też kierownictwie emigracją, po skasowaniu w 1873 r. Departamentu Kolonialnego i Emigracyjnego, był nikły. Coś niecoś czyniły kolonie. Troskę o los emigrantów pozostawiono prywatnej inicjatywie i dobroczynności społecznej. W 1886 r. zostaje utworzona tzw. Emigrants Information Office, pod kontrolą wprawdzie urzędu kolonialnego, ale jako prywatne, filantropijne do [&hellip

Czytaj dalej...

Emigracja kolonialna cz. 18

Charakterystyczne jest zachowanie się cyfr przytoczonych w pobliżu punktów krytycznych, tj. przesileń gospodarczych. Wpływ przesilenia 1873 roku jest aż nadto widoczny. Emigracja spada gwałtownie. Jeszcze gwałtowniej kurczy się ta jej część, która kieruje się do Stanów. Poprawa koniunktury podnosi nie tylko cyfrę migrantów, ale i udział w niej Stanów Zjednoczonych. Wzrost ten dla Stanów Zjednoczonych [&hellip

Czytaj dalej...

Emigracja kolonialna cz. 17

W pierwszym dziesięcioleciu bieżącego stulecia zaczynają się  wydatnie rozwijać ubezpieczenia społeczne w Wielkiej Brytanii. Ustawa 21 grudnia 1906 roku wprowadza ubezpieczenie od nieszczęśliwych wypadków, ustawa zaś z dnia 1 sierpnia 1908 r. – ubezpieczenie na starość, począwszy od 70 lat. Wprowadzenie tych ubezpieczeń osłabić także powinno ruch wychodźczy. Na wahania emigracji ma niewątpliwy wpływ koniunktura. [&hellip

Czytaj dalej...

Emigracja kolonialna cz. 16

Nie tylko więc do miast własnego kraju, lecz poza jego granice, poza oceany, które są coraz łatwiejsze do przebrnięcia, ciągnie tysiące ludzi rozwój wielkiego przemysłu. Emigracja ze zorganizowanej lub wspieranej przez władze, emigracja o posmaku kolonizacji – boć takie hasło wysunął właściwie Wakefield – przekształca się w ruch masowy, składający się z oddzielnych zupełnie spontanicznych [&hellip

Czytaj dalej...

Emigracja kolonialna cz. 15

Ludność wiejska Anglii i Walii stanowiła w 1851 roku 8.936.800 osób czyli 49,8% całości, w 1891 roku już tylko 8.107.021 osób, czyli 27,9%. Od 1861 roku wykazuje ona stały i ciągły spadek nie tylko stosunkowy, ale i bezwzględny. Analogiczne zjawisko daje się zauważyć w Szkocji, gdzie stosunek ludności wiejskiej do całości spada z 48,2% w [&hellip

Czytaj dalej...

Emigracja kolonialna cz. 14

Zainteresowanie rządu sprawą pomocy emigracji coraz bardziej zanika. Są ku temu ważkie powody. Anglia, a z nią cały świat, zaczynają nabierać innego wyglądu. W 1830 r. pierwsza droga żelazna przecina na drobnym skrawku tę wyspę. W 1840 r. Zjednoczone Królestwo posiada tylko 880 mil ang. (ok. 1.300 km) linii kolejowych. Ale w ciągu następnego dziesięciolecia [&hellip

Czytaj dalej...